147. Paris canaille (1962) - Juliette Gréco

Juliette Gréco (Montpellier, 7 februari 1927) is een zangeres en actrice. Gréco was in 1939 balletleerling in het Opéra de Paris. Tijdens de bezetting van Frankrijk door Nazi-Duitsland zat haar moeder in het verzet en was zij daar zelf ook bij betrokken. Toen ze echter gevangen werd genomen, werd ze niet gedeporteerd wegens haar jonge leeftijd. In 1945 ontdekte Gréco het intellectuele en het politieke leven in Parijs. Zij speelde enkele theaterrollen (Victor ou les Enfants au pouvoir, 1946) en werkte aan een radio-uitzending gewijd aan poëzie.

X60a%20Juliette%20Greco

In maart 1956 gaf ze concerten in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag, begeleid door de Nederlandse accordeonist Addy Kleijngeld. Zij vertrok naar New York en haar vertolkingen van Franse liedjes riepen veel enthousiasme op. Van 1959 tot 1963 wijdde ze zich aan het chanson en ontdekte enkele nieuwe talenten als Serge Gainsbourg, Guy Béart en Léo Ferré. In 1968 bedacht ze de formule van concerten die om 18.30 uur begonnen in het Théâtre de la Ville in Parijs. Daar zong ze een van haar bekendste chansons, Déshabillez-moi. In mei 2001 kreeg ze hartproblemen tijdens een concert in Montpellier. Op 27 mei 2011 trad Gréco voor het eerst na dertien jaar weer op in Nederland. Haar afscheidstournee hield ze in 2015, waarbij ze Nederland aandeed tijdens de Nacht van de Poëzie en een optreden gaf in het Amsterdamse Koninklijk Theater Carré.

Bekende liedjes zijn Déshabillez-moi en Je suis comme je suis.

MUZIEKNOOTParis canaille is oorspronkelijk een nummer van Léo Ferré, opgenomen op zijn eerste album uitgegeven door Odéon in 1953. Het is het eerste commerciele succes van Ferré, het kreeg vooral bekendheid in de versie gezongen door Catherine Sauvage. Dankzij dit nummer klimt Ferré uit zijn onzekere financiële positie en krijgt hij bekendheid bij een breder publiek.

Naast Catherine Sauvage, de iconisch uitvoerende artieste van dit nummer, werd dit nummer uitgevoerd door Renée Lebas, Colette Renard, Juliette Greco, Yves Montand (aanvankelijk geweigerd toen Ferré hem dit chanson kwam brengen), Marc Ogeret en meer recent Isabelle Aubret of de zangeres Zaz (2014). Het is een nummer waarvan de originele tekst nogal wordt verknipt door hedendaagse artiesten. Wij hebben gekozen voor de uitvoering door Juliette Greco die op Youtube de populairste uitvoering heeft van dit chanson.

Paris canaille is ook de titelsong van de gelijknamige Franse komische film uit 1956 geregisseerd door Pierre Gaspard-Huit. Het scenario gaat over een jonge vrouw die Parijs bezoekt, waar ze verliefd wordt op een politieagent.

Tekst: Paris canaille

Paris marlou
Aux yeux de fille
Ton air filou
Tes vieilles guenilles
Et tes gueulantes
Accordéon
Ça fait pas d'rentes
Mais c'est si bon
Tes gigolos
Te déshabillent
Sous le métro
De la Bastille
Pour se saouler
A tes jupons
Ça fait gueuler
Mais c'est si bon Brins des Lilas
Fleurs de Pantin
Ça fait des tas
De p'tits tapins
Qui font merveille
En toute saison
Ça fait d'l'oseille
Et s'est si bon
Dédé-la-croix
Bébert d'Anvers
Ça fait des mois
Qu'ils sont au vert
Alors ces dames
S'font une raison
A s'font bigames
Et c'est si bon Paris bandit
Aux mains qui glissent
T'as pas d'amis
Dans la police
Dans ton corsage
De néon
Tu n'es pas sage
Mais c'est si bon
Hold-up savants
Pour la chronique
Tractions avant
Pour la tactique
Un p'tit coup sec
Dans l'diapason
Rang' tes kopecks
Sinon c'est bon
A la…

X60%20Paris%20Canaille

Tekst: Paris canaille - Nederlandse vertaling

Wie kan en wil ons helpen aan de Nederlandse vertaling van Paris canaille

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}