170. Parce que je t'aime mon enfant (1970) - Claude François

 Claude François (Ismaïlia, 1 februari 1939 – Parijs, 11 maart 1978), bijgenaamd Clo-Clo, was een Frans artiest, componist, muzikant, uitgever en zanger. François werd geboren op 1 februari 1939 in Egypte. Zijn vader, Aimé, was een Fransman die werkte als directeur op het Suezkanaal. Zijn moeder, Lucia alias Chouffa, werd geboren in Calabrië, Italië, en was huisvrouw. Hij had ook nog een oudere zus. In de zomer van 1956, toen het Suezkanaal werd genationaliseerd door president Nasser, keerde het gezin in allerijl terug naar Europa, waar ze zich vestigden in een bescheiden appartement te Monte Carlo. Aimé François, getekend door dit gedwongen vertrek uit Egypte waar ze alles moesten achterlaten, werd ziek en zijn zoon Claude nam de taak als gezinshoofd over. Hij werd drummer in het befaamde orkest van Louis Frosio, zeer tegen de zin van zijn vader. Tussen beiden kwam er een breuk die nooit meer goed zou komen.

In oktober 1962 kwam de grote doorbraak met het nummer Belles, Belles, Belles, een cover van The Everly Brothers. De Franse tekst kwam van Vline Buggy en Claude zelf. Het nummer werd grijsgedraaid op de radio en vooral op Salut les copains. Later zouden nog tal van hits volgen, zoals: Marche tout droit, Dis-lui en vooral Si j'avais un marteau.

Na een idylle van drie jaar met de toen nog piepjonge Eurovisiesongfestival-winnares France Gall ontmoette hij Isabelle Forêt, die de moeder van zijn twee zonen zou worden. Zijn carrière als zakenman begon in 1967 met de oprichting van zijn eigen platenlabel Disques Flèche. Aan het zwembad van zijn huis in Dannemois en geïnspireerd door de liefdesbreuk met France Gall schreef hij samen met Jacques Revaux en Gilles Thibaut het liedje Comme d'habitude. Aan de zonen van François alleen al brengt het liedje jaarlijks 750.000 euro aan auteursrechten op. Met zijn lied Parce que je t'aime mon enfant had Elvis Presley een hit onder de titel My Boy

38%20Claude%20Francois

François bracht veel eigen composities, maar ook vertalingen van Engelse en Amerikaanse artiesten, onder andere uit de bekende Motown-stal. Op 1 juli 1974 trad hij in Parijs op voor 20.000 toeschouwers, een concert ten voordele van de stichting Perce-Neige van acteur Lino Ventura.

Claude François leidde een hectisch leven waarin plaatopnamen, televisieoptredens en concerten elkaar in rap tempo opvolgen en soms ook het noodlot toeslaat. In 1975 ontsnapte hij op het nippertje aan een aanslag van de IRA in het Londense Hilton-hotel en in juni 1977 werd zijn auto onder vuur genomen op de autosnelweg naar Dannemois. De politie telde elf kogelinslagen in het koetswerk. Hij en de andere inzittenden kwamen er met de schrik vanaf.

Hij overleed echter op zaterdag 11 maart 1978 in Parijs, geëlektrocuteerd in zijn badkamer toen hij staande in zijn met water gevulde bad een loszittende lamphouder wilde rechtzetten. Zijn bijna maniakale zin voor orde en stiptheid was hem fataal geworden. Na een begrafenisdienst in de Eglise d'Auteuil, bijgewoond door talloze collega-artiesten en tv-persoonlijkheden, en voor tienduizend bewonderaars buiten, werd hij begraven in Dannemois (Essonne). Op de dag van zijn begrafenis, woensdag 15 maart 1978, lag zijn laatste single in de platenwinkels: Alexandrie, Alexandra, een ode aan zijn geboorteland Egypte. 

MUZIEKNOOTParce que je t'aime, mon enfant (omdat ik van je hou, mijn kind), is geschreven door Jean-Pierre Bourtayre en Claude François. Claude François bracht het nummer in 1970 uit op zijn album Si douce à mon souvenir.

Phil Coulter en Bill Martin vertaalden het Franse nummer Parce que je t'aime, mon enfant en in 1974 bracht Elvis Presley het nummer met de titel "My Boy" uit op zijn album Good Times. Dat jaar werd het nummer tevens uitgebracht als de tweede single van het album. Elvis maakte van dit chanson een Engelstalige wereldhit "My Boy". Vreemd genoeg werd deze regelrechte 'tearjerker' van Claude François, in tegenstelling tot de uitvoering Elvis, nooit een hit. We moeten ook wel toegeven dat de Engelstalige uitvoering als "My Boy" beter klinkt dan de ietwat bombastische originele uitvoering door Claude François.

Het was de 2e Engelstalige monsterhit van de hand van Claude François naast My Way van Frank Sinatra in 1968 werd het in 1970 My Boy van Elvis Presley.

Na Presley hebben een aantal andere artiesten het nummer ook gecoverd of vertaald naar andere talen. Zo nam Margot Werner een Duitse versie op onder de naam "Ich hab' im Leben nichts bereut". In 1975 schreef Peter Koelewijn een Nederlandse versie van het nummer onder de titel "Mijn zoon", wat werd opgenomen door Willy Alberti, Danny de Munk en Wim Ravell.

Tekst: Parce que je t'aime, mon enfant

Entre ta mère et moi ça ne va plus très bien
Et depuis quelques mois chacun vit dans son coin
Je voudrais m'échapper, j'essaie quelquefois
Mais je reste cloué dès que je pense à toi

Parce que je t'aime mon enfant
Parce que je t'aime mon enfant
Et si j'y pense, c'est que je t'aime mon enfant

Bien sûr, il y a les autres femmes avec leurs qualités
Ta mère, sous ses défauts, cache de bons côtés
C'est difficile un couple pendant toute une vie
Mais je crois malgré tout que ma place est ici

Parce que je t'aime mon enfant
Parce que je t'aime mon enfant
Et si j'hésite, c'est que je t'aime mon enfant

Qui sait ? Peut-être bien qu'un jour tout ça t'arrivera
Alors tu seras grand, alors tu comprendras
Tu auras toi aussi un gamin comme toi
Et je reste aujourd'hui comme tu resteras

Parce que je t'aime mon enfant
Parce que je t'aime mon enfant
Et si je reste, c'est que je t'aime mon enfant
Oh oui je t'aime mon enfant
Oh oui je t'aime mon enfant
Et si je reste, c'est que je t'aime mon enfant.

X85%20Parce%20que%20je%20t%27aime

Tekst: Parce que je t'aime, mon enfant - Nederlandse vertaling

Wie kan ons helpen aan de Nederlandse vertaling van Parce que je t'aime, mon enfant

 

 

 

 

 

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}