94. Voici les clés (1976) - Gérard Lenorman

 Gérard Lenorman (echte naam Géard Aumard, Bénouville (Calvados, 9 februari 1945) is een Frans zanger en tekstschrijver. Lenorman werd in het Normandische kasteel Bénouville geboren als zoon van een onbekende Duitse soldaat en Franse moeder. Als kind wilde hij al zanger worden, op twaalfjarige leeftijd schreef hij het nummer Le Vagabond. Zijn eerste album kwam uit in 1968. Gedurende de jaren '70 en het begin van de jaren '80 was hij erg succesvol in Frankrijk en de Francophonie. Toen hij op 36-jarige leeftijd ontdekte dat zijn vader een onbekende Duitse soldaat was, schreef hij het nummer Warum mein Vater

In 1970 breekt hij vervolgens door, als gevolg van een kleine toevalligheid. In Parijs gaat dan de musical Hair draaien, en men vraagt Lenorman op het laatste moment of hij Julien Clerc kan vervangen. Hij grijpt de kans na enige aarzeling met beide handen aan. Het betekent groot succes voor Lenorman, en de platenmaatschappijen staan te springen om zijn muziek. Hit na hit stapelt zich op, Il, Les matins d’hiver, Les jours heureux, Quelque chose et moi, Michèle, en vooral La balade des gens heureux.

74b%20Gerard%20Lenorman

Rond 1985 besluit hij een tijdje terug te treden uit de publiciteit.-de-rust helpt zijn huwelijk niet veel verder, want in 1989 scheidt hij uiteindelijk van zijn vrouw. Namens Frankrijk nam hij in 1988 deel aan het Eurovisiesongfestival met het nummer Chanteur de Charme, waarmee hij op de 10e plaats eindigde. Een album dat hij rond die tijd uitbrengt, Heureux qui communique, levert hem ook niet de gewenste resultaten op.

Pas in de loop van de jaren ’90 klimt hij weer langzaam op uit de vergetelheid. Met tournees en studio-opnames komt het succes weer wat terug, maar niet meer zo groot als in de jaren ’70. Hij geeft er dan ook niet alles meer voor, en trekt zich vaak terug op zijn boerderijtje in Noord-Frankrijk. Hij schreef ook een boek, Je suis né à vingt ans. 

MUZIEKNOOTVoici les clés uitgebracht als single in 1976 is een nummer van zijn album Drôles de chansons (grappige liedjes). Het werd een flinke Franstalige hit voor Gerard Lenorman in 1976-1977. Het nummer haalde in Nederland een tweede plaats, in België een derde plaats. Maar daar bleef het dan ook bij. Voor de jaren die zouden volgen zou er alleen nog voor de single Si j’étais président een eervolle vermelding in zitten, méér niet.

Gérard heeft dit lied geschreven aan zijn vrouw van wie hij ondertussen is gescheiden. Het lied gaat er over dat hij haar vergeeft en hij haar nog altijd verwelkomt, maar hij zegt er wel uitdrukkelijk bij dat ze hun zoon Nicolas, niet mag vergeten. Voici les clés (= hierzo de sleutels), hij geeft haar de sleutels van haar geluk (=figuurlijk) en zegt er bij dat ze die niet mag kwijtraken en dat hij haar zal bijstaan onderweg naar haar geluk.

Het nummer begint met een welhaast klassiek intro, een eerste couplet met als begeleiding vrijwel alleen baslijn, maar gaandeweg het nummer komen er steeds meer instrumenten bij.

Voici les clés is een cover van een Italiaans liedje 'Nel cuore, nei sensi' geschreven door onder meer Toto Cotugno en uitgevoerd door de groep Albatros, maar het werd vertaald in Frans en gecrediteerd aan Pierre Delanoë, Vito Pallavicini en Toto Cutugno.

Tekst: Voici les clés

Voici les clés pour le cas où tu changerais d'avis,
A ta santé, à tes amours, à ta folie.
Je vais tenir mes reves au chaud et le champagne au froid,
car je t'aime,
Et n'oublie pas les dix-huit mois de Nicolas.

Voici les clés, ne les perd pas sur le pont des soupirs,
Elles sont en or, on ne sait jamais, ca peut servir,
Ne t'en fais pas, j'ai ce qu'il faut, on n'est jamais perdant
quand on aime,
J'ai tes bouquins et ton petit chien, eux sont contents

Voici les clés de ton bonheur, il n'attend plus que toi
Appelle-moi si par bonheur elles n'ouvraient pas
Na na na...
Tu sais toujours où me trouver, moi je ne bouge pas,
Moi je t'aime,
Et n'oublie pas la communion de Nicolas.

Pas de chance, j'allais t'emmener en Italie,
En voyage d'amour,
Pas de chance, moi je t'aime aussi,
Et depuis bien plus longtemps que lui

Na na na...
Voici les clés de ton bonheur, il n'attend plus que toi,
Na na na...
Tu sais toujours où me trouver, moi je ne bouge pas,
Moi je t'aime
Et n'oublie pas l'anniversaire de Nicolas.

Voici les clés pour le cas où tu changerais d'avis,
A ta santé, à tes amours, à ta folie,
Na na na...
Je vais tenir mes reves au chaud et le champagne au froid,
Car je t'aime,
Et n'oublie pas l'anniversaire de Nicolas

Voici les clés, ne les perd pas sur le pont des soupirs
Elles sont en or, on ne sait jamais, ca peut servir
Na na na...
Ne t'en fais pas, j'ai ce qu'il faut, on n'est jamais perdant quand on aime,
J'ai tes bouquins et ton petit chien, eux sont contents

84%20Voice%20les%20cles

Tekst: Voici les clés - Nederlandse vertaling

Hier zijn de sleutels in het geval dat je van gedacht zou veranderen,
Op jouw gezondheid, op jouw liefdes, op jouw gekheid.
Ik ga mijn dromen warm bewaren en de champagne koud,
omdat ik van je hou,
En vergeet de achttien maanden van Nicolas niet.

Hier zijn de sleutels vergeet ze niet op de brug der glimlachen
Ze zijn van goud, men weet nooit, dat kan van pas komen,
Trek het je niet aan, ik heb wat nodig is, we zijn nooit verloren
als we liefhebben,
Ik heb jouw boeken en jouw kleine hond, ze zijn tevreden.

Hier zijn de sleutels van jouw geluk, hij wacht alleen op jou
Bel me, indien ze met geluk niet opengaan
Na na na...
Je weet altijd waar me te vinden, ik beweeg me niet,
Ik hou van jou,
En vergeet de communie van Nicolas niet.

Geen geluk, ik ging je meenemen naar Italië,
Op liefdesreis,
Geen geluk, ik hou ook van jou,
En al een hele tijd langer dan hij.

Na na na...
Hier zijn de sleutels van jouw geluk, hij wacht alleen op jou
Na na na...
Je weet altijd waar me te vinden, ik beweeg me niet,
Ik hou van jou,
En vergeet de verjaardag van Nicolas niet.

Hier zijn de sleutels in het geval dat je van gedacht zou veranderen,
Op jouw gezondheid, op jouw liefdes, op jouw gekheid.
Na na na...
Ik ga mijn dromen warm bewaren en de champagne koud,
omdat ik van je hou,
En vergeet de verjaardag van Nicolas niet.

Hier zijn de sleutels vergeet ze niet op de brug der glimlachen
Ze zijn van goud, men weet nooit, dat kan van pas komen,
Na na na...
Trek het je niet aan, ik heb wat nodig is, we zijn nooit verloren,
Ik heb jouw boeken en jouw kleine hond, ze zijn tevreden.

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}