87. (Elle voulait qu'on l'appelle) Venise (1975) - Julien Clerc

 Julien Clerc wordt geboren als Paul LeClerc in Parijs, op 4 oktober 1947. Zijn moeder is afkomstig uit het overzeese Guadeloupe. Al op vroege leeftijd maakt hij kennis met muziek en zijn leven verandert naar eigen zeggen wanneer hij The Beatles voor het eerst I Want To Hold Your Hand hoort spelen. Hij doet mee met de dan heersende traditie en verandert zijn naam in Julien Clerc; eerder bedachte namen als Paul le Rock en Joe LeClerc lijken hem te pretentieus.

Zo’n 45 jaar, twintig studio-albums, waarvan vijf goud, en meerdere live-albums en compilaties later, is diezelfde Julien Clerc een wereldster van formaat.

In 1969 brak Clerc door in Frankrijk met een Franse versie van de musical Hair. Later vergaarde hij ook in Nederland grote bekendheid door hits als Hélène', Si on chantait, Elle voulait qu'on l'appelle Venise, Ce n'est rien en This melody, dat zelfs een nummer 1-hit werd in Nederland. Verantwoordelijk voor zijn grootste successen was tekstschrijver Etienne Roda-Gil, overleden op 31 mei 2004.

Met Sylvette Herry, een Frans actrice bekend als Miou-Miou, heeft hij één dochter: Jeanne (1978). Ze leerden elkaar kennen tijdens het draaien van D'amour et d'eau fraîche waarin beiden een hoofdrol als pril liefdeskoppel vertolken.

50b%20Julien%20Clerc

In mei 2007 neemt Julien Clerc samen met Rob de Nijs een duet op voor diens nieuwe album Chansons, een album met enkel Franse liedjes, door De Nijs in het Nederlands gezongen. Het nummer met Julien Clerc is diens nummer 1-hit This Melody, door Jan Rot vertaald als Eén Melodie.

In 2008 kwam het album Où s'en vont les avions uit. In 2009 viert hij zijn 40-jarig jubileum als artiest.

Julien Clerc heeft meerdere jaren deel uitgemaakt van Les Enfoirés, een wisselende groep Franse artiesten die zich inzet voor les Restos du Coeur, een organisatie ten behoeve van dak- en thuislozen.

MUZIEKNOOT(Elle voulait qu’on l’appelle) Venise is geen typisch Franse chanson. Bij Franse muziek denk je aan een mooie ballade met een mooie accordeon. Vaak hele romantische muziek maar deze hit van Julien Clerc is heel anders. Het intro is al overdonderend. Er klinkt een metalen koe-bel en verderop steeds weer een schelle gitaar. Deze single is fantastisch gearrangeerd.

In 1974 stormt bij ons 'Si On Chantait' de Top 40 binnen en eindigt nipt in de top tien. 'Ce N'est Rien' wordt verkozen tot Alarmschijf, maar doet het eind 1974 een stuk bescheidener in de Top 40. 1975 is in Nederland een rustig jaar voor Clerc, maar in 1976 is de zanger te bewonderen in de eerste televisie-uitzending van Veronica. 'Venise' is vooral een radio-hit, het bereikt slechts een veertiende plek in onze Top 40. Met de opvolger is het helemaal raak: 'This Melody' komt op nummer 1 en zal mans' grootste hit worden in ons land. Dat is wel zo’n typische Franse ballade.

Tekst: (Elle voulait qu'on l'appelle) Venise

Elle voulait
Que je l'appelle Venise
Vous me voyez,
Maillot rayé, la voix soumise
En gondolier...

Pagayant pour une cerise
Pour un baiser
Elle voulait qu'on l'appelle Venise
Quelle drôle d'idée

Quelle drôle d'idée...
Quelle drôle d idée...

Je fondais sous sa voix exquise
Vous me voyez,
Le cœur soumis et l'âme éprise
En marinier...

Si elles veulent s'appeler Venise
Prenez les donc bien au sérieux
N'essayez pas de trouver mieux
De trouver mieux
De trouver mieux...

Puis elle a fui
Sans ses valises Vers des brouillards peu mystérieux
Parfois elle rêvait de banquises
Puis préférait Tarzan furieux
Moi le cœur noué dans ma chemise
Je donne toujours ce que je peux...

Elle voulait que je l'appelle Venise
Les yeux trempés,
Les reins brisés, l'échine soumise
En marchepied...

Me penchant comme la tour de Pise
Pour un baiser
Elle voulait qu'on l'appelle Venise
Quelle drôle d'idée...

77%20Venise

Tekst: (Elle voulait qu'on l'appelle) Venise - Nederlandse vertaling

Ze wou
dat ik haar Venetië noem
U ziet me,
gestreepte trui, onderdanige stem
als een gondolier

Pagaaiend voor een kers
Voor een kus
Wou ze dat men haar Venetië noemt
Wat een gek idee

Wat een gek idee...
Wat een gek idee...

Ik smolt onder haar heerlijke stem
U ziet me,
onderdanig hart, bezeten ziel
als een schipper

Wanneer ze Venetië willen heten
Neem ze dan serieus
Probeer niet beter te vinden
Beter te vinden
Beter te vinden...

Dan is ze gevlucht
Zonder haar koffers
Naar een beetje mysterieuze mistbanken
Soms droomde ze van ijsbanken
Dan prefereerde ze een woedende Tarzan
Ik met het gespannen hart in mijn hemd
Ik geef altijd wat ik kan

Ze wou dat ik haar Venetië noem
Doornatte ogen,
gebroken lendenen, onderdanige ruggegraat
als voetbankje...

Mij buigend zoals de toren van Pisa
Voor een kus
Wou ze dat men haar Venetië noemt
Wat een gek idee...

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}