8. Padam, padam ... (1951) - Edith Piaf

Édith Piaf is het pseudoniem van Édith Giovanna Gassion (Parijs, 19 december 1915 – Grasse, 10 oktober 1963), die als Franse zangeres wereldwijde bekendheid kreeg. 'Piaf' is informeel Frans voor 'mus'. Zij zong chansons, waarvan de bekendste zijn: La Vie en rose, Non, je ne regrette rien en Milord (geschreven door Georges Moustaki).

Piaf werd in Parijs geboren als dochter van een Italiaans-Berberse kroegzangeres en een Franse acrobaat. Ze werd opgevoed door haar grootmoeder, die in Normandië een bordeel uitbaatte. Haar debuut als zangeres maakte zij rond haar vijftiende jaar als straatzangeres. Toen Piaf 17 jaar was, kreeg ze een dochter (Marcelle), verwekt door Louis Dupont, een Parijse koerier op wie zij verliefd geworden was. Het kind overleed op tweejarige leeftijd aan een hersenvliesontsteking.

Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog schreef Piaf haar befaamde lied La Vie en rose. Zij was toen zowel bij de Duitse bezetters als onder de Franse bevolking een geliefde zangeres. Na de oorlog trad ze overal in Europa op en breidde haar roem zich buiten Frankrijk uit. Haar tragische leven wordt weerspiegeld in haar muziek, met als specialiteit de met hartverscheurende stem voorgedragen scherpe ballade.

1%20Edith%20Piaf

Piaf overleed op 47-jarige leeftijd aan een inwendige bloeding in Plascassier (gemeente Grasse) op 10 oktober 1963. Haar lichaam werd per ambulance naar haar huis in Parijs overgebracht, waar het voor het publiek werd opgebaard. Haar begrafenis trok honderdduizenden belangstellenden en de plechtigheid bij de begraafplaats werd geblokkeerd door meer dan veertigduizend bewonderaars. Charles Aznavour, die de start van zijn carrière aan Piaf te danken had - ze ging met hem op reis in Frankrijk en de Verenigde Staten -, herinnerde eraan dat de begrafenis van Piaf het enige moment was na de Tweede Wereldoorlog dat het verkeer in Parijs stil lag.

Vandaag de dag wordt zij herinnerd en gerespecteerd als een van de grootste zangeressen die Frankrijk ooit heeft gehad. Haar leven had echter verschillende kanten: haar beroemdheid contrasteerde scherp met haar droevige persoonlijke leven.

MUZIEKNOOT Padam, padam ... is een nummer dat werd uitgebracht in 1951 door Édith Piaf. Het werd voor haar geschreven door Henri Contet (tekst) en Norbert Glanzberg (muziek). Het is een wals en door velen is het nummer beschreven als "waanzinnig pakkend"

De persoon die het lied zingt, beleeft een muziekgerelateerd geheugen: ze beschrijft hoe ze een bepaalde melodie oproept in haar herinneringen aan een vroegere geliefde (van toen ze 20 was).

Tekst: Padam, padam

Cet air qui m'obsède jour et nuit

Cet air n'est pas né d'aujourd'hui
Il vient d'aussi loin que je viens
Traîné par cent mille musiciens
Un jour cet air me rendra folle
Cent fois j'ai voulu dire pourquoi
Mais il m'a coupé la parole
Il parle toujours avant moi
Et sa voix couvre ma voix

Padam...padam...padam...
Il arrive en courant derrière moi
Padam...padam...padam...
Il me fait le coup du souviens-toi
Padam...padam...padam...
C'est un air qui me montre du doigt
Et je traîne après moi comme un drôle d'erreur
Cet air qui sait tout par coeur

Il dit: "Rappelle-toi tes amours
Rappelle-toi puisque c'est ton tour
'y a pas d'raison pour qu'tu n'pleures pas
Avec tes souvenirs sur les bras..."
Et moi je revois ceux qui restent
Mes vingt ans font battre tambour
Je vois s'entrebattre des gestes
Toute la comédie des amours
Sur cet air qui va toujours

Padam...padam...padam...
Des "je t'aime" de quatorze-juillet
Padam...padam...padam...
Des "toujours" qu'on achète au rabais
Padam...padam...padam...
Des "veux-tu" en voilà par paquets
Et tout ça pour tomber juste au coin d'la rue
Sur l'air qui m'a reconnue

...
Écoutez le chahut qu'il me fait

...
Comme si tout mon passé défilait

Faut garder du chagrin pour après
J'en ai tout un solfège sur cet air qui bat..
. Qui bat comme un coeur de bois...

X7%20Padam%20Padam

Tekst: Padam, padam - Nederlandse vertaling

Dat wijsje dat me dag en nacht obsedeert
Dat wijsje dateert niet van vandaag
Het komt van even ver als ik
Achtergelaten door honderd duizend muzikanten

Dat wijsje zal me nog eens gek maken
Honderd keer heb ik willen zeggen waarom
Maar het heeft me de mond gesnoerd
Het neemt altijd het woord voordat ik spreek
En zijn geluid overstemt mijn stem

Padam, padam, padam
Het komt achter mij aan gelopen
Padam, padam, padam
Het maakt herinneringen wakker
Padam, padam, padam
Het is een wijsje dat me met de vinger wijst
En ik sleep het met me mee als een misplaatste grap
Dat wijsje dat alles uit het hoofd kent

Het zegt: "Denk terug aan je liefdes
Denk eraan, want het is jouw beurt
Er is geen reden waarom jij niet zou huilen
Met je herinneringen levendig voor ogen"

En ik zie ze terug, de herinneringen die blijven
De tijd dat ik twintig was komt me weer voor de geest
Ik zie liefkozingen, met elkaar in de clinch gaan
Het hele schouwspel van mijn liefdes
Op dat wijsje dat altijd maar doorgaat

Padam, padam, padam
De "ik hou van jou's" van de veertiende juli
Padam, padam, padam
De "voor altijds" die men in de uitverkoop koopt
Padam, padam, padam
De "wil je's" die er in stapels zijn
En dat alles alleen maar om op de hoek van de straat
Op het wijsje te komen dat mij herkend heeft

Luister naar de herrie die het maakt

Alsof heel mijn verleden voorbij defileert

Men moet een beetje pijn behouden voor later
Ik heb er een heel muziekboek van op dit wijsje dat de maat slaat
Dat slaat als een hart van hout

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}