49. La bicyclette (1968) - Yves Montand

 Yves Montand, geboren als Ivo Livi, (Monsummano Terme, 13 oktober 1921 – Senlis, 9 november 1991) was een Frans acteur en zanger van Italiaanse komaf.

Montand werd geboren nabij Florence. Zijn vader was Giovanni Livi, later actief lid van de Communistische Partij. Montand was zelf ook een sympathisant van deze partij. Met zijn ouders, die op de vlucht waren voor het fascistische regime van Mussolini, vertrok hij op jonge leeftijd naar Frankrijk. Hij bracht zijn jeugd door in Marseille, waar hij later ging werken, onder andere als kapper in de kapsalon van zijn oudere zus, als havenarbeider en als nachtclubzanger. Tijdens deze optredens nam hij de naam "Yves Montand" aan. Hij bedacht deze naam door te denken aan wat zijn moeder vroeger naar hem riep als ze gingen eten: "Ivo, monta!" (Ivo, kom boven!

Vanaf 1938 oogstte hij al enig succes in het variététheater, in Marseille, Narbonne, Toulouse ... In 1939 trad hij met een eigen repertoire op in L'Alcazar, een beroemde voormalige theaterzaal in Marseille, en had hij zijn eerste echt succeslied Dans les plaines du Far-West. Verdere plannen om naar Parijs te trekken en nationaal door te breken werden verijdeld door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Pas in 1944 kreeg hij de gelegenheid in Parijs te zingen in diverse music-hallzalen. In de Moulin Rouge mocht hij het voorprogramma van Édith Piaf verzorgen. De beroemde Franse zangeres nam hem onder haar hoede en lanceerde zijn carrière. Ze kregen een relatie die door Piaf stopgezet werd in 1946. Ondertussen maakte Montand zijn eerste plaatopnames voor Odeon Records. Een van zijn belangrijkste opnames was Yves Montand chante Jacques Prévert (1962).

4%20Yves%20Montand

In de filmwereld debuteerde hij in Etoile sans Lumière (Marcel Blistène, 1946) waar hij samenspeelde met Piaf. Datzelfde jaar werd hij al bij een ruimer publiek bekend dankzij onder meer het poëtisch drama Les Portes de la nuit (1946) van de tandem Marcel Carné-Jacques Prévert. Het door Montand in die film gezongen liedje Les feuilles mortes werd een groot succes. Internationale roem kwam met de hoofdrol in de film Le Salaire de la peur (1953) van Henri-Georges Clouzot.

Montand stierf in 1991 op 70-jarige leeftijd aan een hartaanval. Hij had een relatie met Marilyn Monroe in het begin van de jaren zestig. Hij was twee keer getrouwd, met Simone Signoret van 1951 tot 1985 en met zijn assistente Carole Amiel van 1987 tot zijn dood.

MUZIEKNOOTLa bicyclette werd een hit voor Montand in 1968. La Bicyclette gaat niet over de kindertijd van Montand, maar wel over die van tekstschrijver Pierre Barouh. Barouh werd bekend als tekstschrijver dankzij zijn bijdrage tot de soundtrack van de bekroonde film Un homme et une femme. Barouh was een manusje-van-alles. Naast muziek waren sport en film zijn grote passies.

La Bicyclette vertelt het verhaal van de jonge Elie Barouh, want zo heette Pierre Barouh eigenlijk. Zijn ouders waren joden en beide geboren in Turkije. Ze verhuisden naar Frankrijk om er in de buurt van Parijs handel te drijven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Elie Barouh ondergebracht in Montournais, een klein dorpje in de Vendée, om te ontstappen aan de deportatie. Hij was zeven jaar oud wanneer men hem zei dat hij vanaf nu ‘Pierre’ zou heetten. Niemand mocht weten wie hij echt was, want dat zou hem zijn leven kunnen kosten.

Pierre Barouh leerde nieuwe vrienden kennen in het dorp. Zij spelen de hoofdrol in zijn nummer. Zij droegen hun ware namen en ook hun ware identiteit, zelfs in zijn nummer. Zo was Paulette echt het mooiste meisje van het dorp en ook echt de dochter van de postbode. Barouh was smoorverliefd op haar. Jammer genoeg zal hij haar nooit ten huwelijk vragen. Maar hij zal haar ook nooit echt uit het oog verliezen. Barouh bleef zijn hele leven een speciale band hebben met het dorp waar hij werd gered van de vreselijke wandaden van de Tweede Wereldoorlog.

Die speciale band en de gemengde gevoelens bij zijn jeugdherinneringen vormen de inspiratie voor het lied dat nauw aan zijn hart lag en dat hij in 1968 voorstelde aan Yves Montand. Op dat moment was Montand vooral bezig met zijn acteurscarrière en had hij het zingen even stil gezet. Wanneer hij dit prachtige nummer hoorde besloot hij het echter toch op te nemen. De Fransen omarmden het heerlijk simpele lied met veel plezier in deze tumultueuze tijden.

Het nummer van Montand heet niet A Bicyclette, maar La Bicyclette. De eerste titel zou veel logischer zijn geweest. De reden hiervoor is heel simpel. Bourvil had al een hitje met dezelfde titel, waardoor de auteursrechtenorganisatie Sacem protesteerde. Pierre Barouh veranderde de titel toen maar in La Bicyclette.

Tekst: La bicyclette

Quand on partait de bon matin
Quand on partait sur les chemins
A bicyclette
On était quelques bons copains
Y'avait Fernand
y'avait Firmin
Y'avait Francis et Sébastien
Et puis Paulette
. On était tous amoureux d'elle
On se sentait pousser des ailes
A bicyclette.
Sur les petits chemins de terre
On a souvent vécu l'enfer
Pour ne pas mettre pied à terre
Devant Paulette.

Faut dire qu'elle y mettait du coeur
C'était la fille du facteur
A bicyclette.
Et depuis qu'elle avait huit ans
Elle avait fait en le suivant
Tous les chemins environnants
A bicyclette.
Quand on approchait la rivière
On déposait dans les fougères
Nos bicyclettes.
Puis on se roulait dans les champs
Faisant naître un bouquet changeant
De sauterelles de papillons
Et de rainettes.

Quand le soleil à l'horizon
Profilait sur tous les buissons
Nos silhouettes
On revenait fourbus contents
Le coeur un peu vague pourtant
De n'être pas seul un instant
Avec Paulette.
Prendre furtivement sa main
Oublier un peu les copains
La bicyclette.
On se disait, c'est pour demain
J'oserai j'oserai demain
Quand on ira sur les chemins
A bicyclette.

39%20La%20Bicyclette

Tekst: La bicyclette - Nederlandse vertaling

Als wij ‘s ochtends vroeg op pad gingen
Als wij op pad gingen over de weggetjes
Op de fiets
Waren wij met een stel goede vrienden,
Daar was Fernand,
Daar was Firmin,
Daar waren Francis en Sébastien,
En ook Paulette.
Wij waren allemaal op haar verliefd,
Het was alsof we vleugels kregen
Op de fiets
Op de smalle zandpaden
Zijn we vaak door een hel gegaan
Om de grond niet met de voet te raken
In het bijzijn van Paulette.

Het moet gezegd, zij legde er haar ziel in,
Zij was de dochter van de postbode die op
De fiets ging.
En sinds haar achtste jaar
Had zij hem gevolgd
Langs alle paden in de omgeving
Op de fiets.
Als wij de rivier naderden
Dan gooiden wij ze in de varens
Onze fietsen.
En dan rolden wij door de velden
En lieten zo een wisselend boeket ontstaan
Van sprinkhanen, vlinders
En kikkers.

Als de zon aan de horizon
Maakte dat onze silhouetten
Zich aftekenden op alle struiken
Dan keerden wij terug, doodmoe en blij
Maar toch ook met een spijtig gevoel
Omdat we niet even alleen waren geweest
Met Paulette.
Heimelijk haar hand vasthouden
Even de vrienden vergten,
De fiets.
Wij dachten dan, morgen doe ik het,
Morgen durf ik het
Als we weer over de paden gaan
Op de fiets.

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}