29. Nathalie (1964) - Gilbert Bécaud

 Gilbert Bécaud (Toulon, 24 oktober 1927 – Parijs, 18 december 2001) was een Frans zanger, componist en acteur. Zijn bijnaam was "Monsieur 100.000 Volts" vanwege zijn energieke optredens. Zijn bekendste hit in Nederland is "Nathalie" (1964), een liefdeslied waarin ook de hoop uitgesproken wordt dat de tijdens de Koude Oorlog ontstane (ideologische) muren tussen het Oosten en het Westen geslecht zullen worden. In Amerika is "Et maintenant" (1961) bekend geworden in de Engelstalige versie: "What Now My Love".

Bécaud werd geboren in Toulon als François Silly en leerde al op jonge leeftijd pianospelen. Hij ging naar het conservatorium in Nice, maar ging in 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, van school om bij de Franse ondergrondse te gaan. Hij begon in 1948 liedjes te schrijven, na een ontmoeting met Maurice Vidalin, die hem inspireerde. Hij begon te schrijven voor Marie Bizet. Bizet, Bécaud en Vidalin werden een succesvol trio, hun samenwerking duurde tot 1950.

13%20Gilbert%20Becaud

Terwijl hij toerde als pianist met Jacques Pills ontmoette hij Édith Piaf. Onder haar invloed begon hij in 1953 met zingen. Zijn eerste liedjes waren "Mes mains" en "Les croix". Een jaar later had hij zijn eerste optreden en tegen 1955 stond hij bekend om zijn energieke optredens.

In het begin van de zeventiger jaren lag de nadruk meer op toeren dan op het opnemen en na nog wat acteerwerk nam hij in 1973 een pauze en gaf als reden uitputting. In 1974 werd hij benoemd tot Ridder in het Franse Legioen van Eer.

Hij overleed op zijn woonboot op de Seine in Parijs op 18 december 2001. Hij werd begraven op de beroemde Parijse begraafplaats Père-Lachaise.

MUZIEKNOOT Nathalie is een liefdeslied en tevens een liedje van toenadering tussen Oost en West tijdens de Koude Oorlog. Vanaf 1999 staat Nathalie tot dusver jaarlijks in de Top 2000 van Radio 2.

In Nederland is Nathalie (1964) het meest bekende nummer van de chansonnier. Tekstschrijver Delanoë is russofiel en had al lange tijd de tekst Nathalie in zijn lade liggen. Uiteindelijk laat hij Becaud door Moskou wandelen in het gezelschap van een zekere Nathalie.

Het lied vertelt over een prachtige Sovjet-toeristische gids. Er wordt beweerd dat het lied Nathalie een afspiegeling was van het begin van toenadering tussen Frankrijk en de USSR. Behalve een liefdeslied is het ook een verkapt protest tegen het communisme, het toneel waarop dit liefdesverhaal wordt uitgespeeld, waarin ook de hoop uitgesproken wordt dat de tijdens de Koude Oorlog ontstane (ideologische) muren tussen het Oosten en het Westen geslecht zullen worden.

Het lied heeft zo'n succes dat het fictieve café Poesjkin uit de tekst vijfendertig jaar later zijn deuren opent. In 1999 wordt het ingehuldigd door een stralende Gilbert Becaud. Twee jaar later sterft hij aan de gevolgen van longkanker.

Tekst: Nathalie

La place Rouge était vide
Devant moi marchait Nathalie
Il avait un joli nom, mon guide
Nathalie

La place Rouge était blanche
La neige faisait un tapis
Et je suivais par ce froid dimanche
Nathalie

Elle parlait en phrases sobres
De la révolution d'octobre
Je pensais déjà
Qu'après le tombeau de Lénine
On irait au café Pouchkine
Boire un chocolat

La place Rouge était vide
J'ai pris son bras, elle a souri
Il avait des cheveux blonds, mon guide
Nathalie, Nathalie...

Dans sa chambre à l'université
Une bande d'étudiants
L'attendait impatiemment
On a ri, on a beaucoup parlé
Ils voulaient tout savoir
Nathalie traduisait

Moscou, les plaines d'Ukraine
Et les Champs-Élysées
On a tout melangé
Et l'on a chanté

Et puis ils ont débouché
En riant à l'avance
Du champagne de France
Et l'on a dansé

Et quand la chambre fut vide
Tous les amis étaient partis
Je suis resté seul avec mon guide
Nathalie

Plus question de phrases sobres
Ni de révolution d'octobre
On n'en était plus là
Fini le tombeau de Lénine
Le chocolat de chez Pouchkine
C'est, c'était loin déjà

Que ma vie me semble vide
Mais je sais qu'un jour à Paris
C'est moi qui lui servirai de guide
Nathalie, Nathalie

22%20Nathalie

Tekst: Nathalie - Nederlandse vertaling

Het Rode Plein was leeg
Voor mij liep Nathalie
Mijn gids had een mooie naam
Nathalie

Het Rode Plein was wit
De sneeuw vormde een tapijt
En ik volgde op deze koude zondag
Nathalie

Zij sprak met eenvoudige zinnen
Over de Oktoberrevolutie
En ik dacht al
Om na het graf van Lenin
In het Poesjkin-café
Een kop chocolademelk te gaan drinken

Het Rode Plein was leeg
Ik nam haar bij de arm en ze glimlachte
Mijn gids had blond haar
Nathalie, Nathalie ...

Op haar kamer aan de universiteit
Wachtte een groep studenten
Haar ongeduldig op
We hebben gelachen en veel besproken
Ze wilden alles weten
Nathalie vertaalde

Moskou, de Oekraïense vlakten
En de Champs-Elysées
We hebben alles door elkaar gehaald
En erover gezongen

En daarna hebben ze
Op voorhand al lachende
Een fles Franse champagne opengetrokken
En hebben we gedanst

En toen de kamer leegstroomde
En alle vrienden weg waren
Ben ik alleen achtergebleven met mijn gids
Nathalie

Er was geen sprake meer van eenvoudige zinnen
Noch van de Oktoberrevolutie
We waren daar niet meer
Afgelopen met het graf van Lenin
De chocolademelk bij Poesjkin
Dat is, dat was toch ver weg

Wat komt mijn leven me toch leeg voor
Maar ik weet dat op een dag in Parijs
ik degene zal zijn die als haar gids dient
Nathalie, Nathalie

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}