22. Le plat pays (1962) - Jacques Brel

 Jacques Romain Georges Brel (Schaarbeek, 8 april 1929 – Bobigny (Parijs), 9 oktober 1978) was een Belgische zanger, componist en tekstschrijver die in de vroege jaren zestig uitgroeide tot een internationale beroemdheid. Na zijn afscheid van het podium in 1967 was hij enige tijd actief als filmacteur en -regisseur. Tijdens het belangrijkste deel van zijn carrière werkte hij intensief samen met de componisten François Rauber en Gérard Jouannest.

Vanwege zijn kritische, vaak spottende, teksten over de Vlaamse Beweging en het leven onder de vleugels van de Rooms-Katholieke Kerk was Brel vooral onder Vlamingen omstreden. Hij schreef echter diverse lofzangen op het Vlaamse land en het vrouwelijk deel van zijn bewoners. Met zijn liedjesteksten zorgde Brel regelmatig voor opschudding, o.m. met Les bourgeois en Les Flamandes. In 1966 haalt La...La...La..., waarin Brel de pastoors en de flaminganten hekelt en een republikeins België voorstaat, zelfs de parlementaire debatten.

10%20Jacques%20Brel

Vele artiesten hebben Brel-chansons uitgevoerd of opgenomen: Will Ferdy, Liesbeth List, Johan Verminnen, Herman van Veen, Jeroen Willems en Patrick Riguelle. In het Engelse taalgebied zorgden met name vertaler Rod McKuen en de zangers Scott Walker, Terry Jacks en David Bowie voor Brels bekendheid. Van If you go away (de Engelse bewerking van Ne me quitte pas) bestaan talloze versies, waarvan die van Shirley Bassey, Dusty Springfield, Neil Diamond en Frank Sinatra waarschijnlijk de bekendste zijn.

Een snel verslechterende gezondheidstoestand dwong hem de laatste drie maanden van zijn leven in Frankrijk door te brengen. Op 9 oktober 1978 overleed hij aan een longembolie in het Avicennaziekenhuis in Bobigny nabij Parijs. Hij werd begraven op het kerkhof van Atuona in Hiva Oa, niet ver van het graf van Paul Gauguin.

MUZIEKNOOT Le plat pays (Frans) of in het Nederlands Mijn vlakke land is een nummer uit 1962 waarbij Jacques Brel die het lied in beide talen vertolkte. De nummers op de B-kant van de Franstalige single waren Casse-Pompon en Les Biches. Op de Nederlandstalige single was de B-kant het liedje De Nuttelozen van de Nacht.

Het gedicht "La Venoge" van zijn Zwitserse vriend Jean Villard Gilles over de kleine rivier de Venoge in het kanton Vaud, inspireerde hem om het nummer te schrijven. Het platte land waar Brel naar refereert in het lied is West-Vlaanderen, de regio in België waar zijn familie oorspronkelijk vandaan kwam. Het is een regio met vele open velden en weinig bomen. Omdat het landschap niet alleen typerend is voor West-Vlaanderen, maar ook voor grote delen van België en Nederland (de Lage Landen), is het nummer populair in beide landen. De Franstalige tekst is van Jacques Brel, de Nederlandstalige van Ernst van Altena.

Tekst: Le plat pays

Avec la mer du Nord pour dernier terrain vague
Et des vagues de dunes pour arrêter les vagues
Et de vagues rochers que les marées dépassent
Et qui ont à jamais le cœur à marée basse
Avec infiniment de brumes à venir
Avec le vent de l'est écoutez-le tenir
Le plat pays qui est le mien

Avec des cathédrales pour uniques montagnes
Et de noirs clochers comme mâts de cocagne
Où des diables en pierre décrochent les nuages
Avec le fil des jours pour unique voyage
Et des chemins de pluie pour unique bonsoir
Avec le vent d'ouest écoutez-le vouloir
Le plat pays qui est le mien

Avec un ciel si bas qu'un canal s'est perdu
Avec un ciel si bas qu'il fait l'humilité
Avec un ciel si gris qu'un canal s'est pendu
Avec un ciel si gris qu'il faut lui pardonner
Avec le vent du nord qui vient s'écarteler
Avec le vent du nord écoutez-le craquer
Le plat pays qui est le mien

Avec de l'Italie qui descendrait l'Escaut
Avec Frida la Blonde quand elle devient Margot
Quand les fils de novembre nous reviennent en mai
Quand la plaine est fumante et tremble sous juillet
Quand le vent est au rire quand le vent est au blé
Quand le vent est au sud écoutez-le chanter
Le plat pays qui est le mien.

16%20Le%20Plat%20Pays

Tekst: Le plat pays - Nederlandse vertaling

Wanneer de Noordzee koppig breekt, op hoge duinen
en witte vlokken schuim, uiteenslaan op de kruinen,
wanneer de Noordvloed beukt aan het zwart basalt
en over dijk en duin, de grijze nevel valt
wanneer bij eb, het strand woest is, als een woestijn
en natte Westenwinden gieren van venijn,
dan vecht mijn land...Mijn vlakke land...

Wanneer de regen daalt, op straten, pleinen, perken,
op dak en torenspits van eeuwenoude kerken,
die in dit vlakke land de enige bergen zijn,
wanneer onder de wolken, mensen dwergen zijn,
wanneer de dagen gaan, in domme regelmaat
en barre Oostenwind het land nog vlakker slaat,
dan wacht mijn land...Mijn vlakke land...

Wanneer de lage lucht vlak over het water scheert,
wanneer de lage lucht ons nederigheid leert,
wanneer de lage lucht er grijs als leisteen is,
wanneer de lage lucht er vaal als keileem is,
wanneer de noordewind de vlakte vierendeelt,
wanneer de noordewind er onze adem steelt,
dan kraakt mijn land...Mijn vlakke land...

Wanneer de Schelde blinkt, in zuidelijke zon
en elke Vlaamse vrouw flaneert in zonjapon
wanneer de eerste spin zijn lente-webben weeft
en dansend door het veld het juli zonlicht beeft,
wanneer de zuidenwind, schatert door het graan
wanneer de zuidenwind, jubelt langs de baan,
dan juicht mijn land...Mijn vlakke land...

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}