184. Le France (1975) - Michel Sardou

 Michel Sardou (Parijs, 26 januari 1947) is een Franse zanger, chansonnier en acteur. Hij komt uit een beroemde Franse artiestenfamilie. Zijn vader Fernand Sardou was zanger, cabaretier en acteur. Zijn moeder Jackie Sardou was zangeres en actrice.

Sardou werd wereldberoemd door zijn liedjes. Zijn teksten zijn soms zeer politiek geëngageerd, maar hij schrijft ook chansons over het leven en de liefde. Zijn grootste hit in België en Nederland was "Les lacs du Connemara", maar hij schreef ruim vijfhonderd chansons.

Zijn zangcarrière begon in 1967. In 1970 kwam de grote doorbraak in Frankrijk met de hits "Les bals populaires" en "Le rire du sergent". Een belangrijke factor voor het succes was componist Jacques Revaux, met wie hij tot in de jaren 90 zou samenwerken. Het succes werd nog groter in 1973 met de single "La maladie d'amour". In 1975 verwierf hij nationale heldenstatus met zijn chanson "Le France", een protestsong over de verkoop van het toen grootste Franse cruiseschip. Maar in 1976 veroorzaakte Sardou een nationale rel met het nummer "Je suis pour", waarin hij zich voor de doodstraf uitsprak. Sardou moest zelfs enige tijd onderduiken. In de jaren daarna werden zijn teksten milder

63%20Michel%20Sardou

 In 1977 bracht hij "Comme d'habitude" uit, een nummer van Claude François dat Frank Sinatra uitbracht als "My Way". Eind jaren zeventig leek Sardou's muzikale output wat bloedarmer te worden, tot hij in 1981 verrassend terugkwam met Les lacs du Connemara, een album met vier top-10 hits in Frankrijk. In de jaren die volgden was het succes minder groot, maar elk album kende zeker één grote Franse hit .

In 1990 won Sardou de prijs voor beste plaat met Le privilège, waarin ook de teksten weer wat scherper werden. Na dat album werd zijn productiviteit minder, met een nieuw album eens in de twee à drie jaar. In 2004 brak zijn cd (getiteld Du plaisir) verkooprecords in Frankrijk. Sardou is niet alleen zanger, hij is ook acteur. In 2001 kocht hij samen met Jean-Claude Camus, de man die zijn concerten produceert, het Théatre de la porte St-Martin in Parijs. Sardou is directeur en eigenaar. Zelf acteerde hij ook in zijn eigen theater. Sardou heeft als acteur meegespeeld in de bioscoopfilm Cross, een politie/actiefilm uit 1986.

MUZIEKNOOTLe France is een eerbetoon aan het destijds grootste passagierschip ter wereld "Le France" (te water gelaten in 1962) en de trots van Frankrijk. Het nummer was een groot succes, met meer dan 800.000 verkochte exemplaren een geweldige nummer 1 hit in Frankrijk. "Le France" symboliseert de grootheid van Frankrijk als wereldmacht en het verval van "La Douce France" daarna. "Le France" werd in 1974 na talloze wereldreizen, wegens een gebrek aan rentabiliteit uit de vaart genomen. Dat steekt de Fransen nog steeds in hun nationale trots, gelet op reacties op Youtube bij het filmpje.

 

Tekst: Le France

Quand je pense à la vieille anglaise
Qu'on appelait le "Queen Mary",
Échouée si loin de ses falaises
Sur un quai de Californie,

Quand je pense à la vieille anglaise,
J'envie les épaves englouties,
Longs courriers qui cherchaient un rêve
Et n'ont pas revu leur pays.

Ne m'appelez plus jamais "France".
La France elle m'a laissé tomber.
Ne m'appelez plus jamais "France".
C'est ma dernière volonté

J'étais un bateau gigantesque
Capable de croiser mille ans.
J'étais un géant, j'étais presque
Presque aussi fort que l'océan.

J'étais un bateau gigantesque.
J'emportais des milliers d'amants.
J'étais la France. Qu'est-ce qu'il en reste ?
Un corps-mort pour des cormorans.

Ne m'appelez plus jamais "France ".
La France elle m'a laissé tomber.
Ne m'appelez plus jamais "France".
C'est ma dernière volonté.

Quand je pense à la vieille anglaise
Qu'on appelait le "Queen Mary",
Je ne voudrais pas finir comme elle
Sur un quai de Californie.

Que le plus grand navire de guerre
Ait le courage de me couler,
Le cul tourné à Saint-Nazaire,
Pays breton où je suis né.

Ne m'appelez plus jamais "France".
La France elle m'a laissé tomber.
Ne m'appelez plus jamais "France".
C'est ma dernière volonté.

X68%20Le%20France

 Tekst: Le France - Nederlandse vertaling

Wanneer ik denk aan die oude Britse
Die men de "Queen Mary" noemde
Zo ver van haar clifs gestrand
Aan een Californische kaai
Wanneer ik denk aan die oude Britse
benijd ik de gezonken vrakken
lange afstands schepen die een droom zochten
en hun land niet terug zagen
noem me nooit meer "France"
Frankrijk heeft me laten vallen
noem me nooit meer "France"
Dit is mijn laatste wil
Ik was een groots schip
die duizend jaar kon kruisen
ik was een reus
bijna zo groot als de oceaan
ik was een groots schip
nam duizenden minnaars mee
ik was Frankrijk, wat blijft ervan over
een lijk voor de vogels (aalschover)
noem me nooit meer "France"
Frankrijk heeft me laten vallen
noem me nooit meer "France"
Dit is mijn laatste wil
Wanneer ik denk aan die oude Britse
Die men de "Queen Mary" noemde
Ik zou niet zoals zij willen eindigen
Aan een Californische kaai
Laat het grootste slagschip
het lef hebben om me te kelderen
mijn gat gericht naar Saint-Nazaire
Bretagne mijn geboorteland
noem me nooit meer "France"
Frankrijk heeft me laten vallen
noem me nooit meer "France"
Dit is mijn laatste wil

 

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}