16. Le moribond (1961) - Jacques Brel

 Jacques Romain Georges Brel (Schaarbeek, 8 april 1929 – Bobigny (Parijs), 9 oktober 1978) was een Belgische zanger, componist en tekstschrijver die in de vroege jaren zestig uitgroeide tot een internationale beroemdheid. Na zijn afscheid van het podium in 1967 was hij enige tijd actief als filmacteur en -regisseur. Tijdens het belangrijkste deel van zijn carrière werkte hij intensief samen met de componisten François Rauber en Gérard Jouannest.

Vanwege zijn kritische, vaak spottende, teksten over de Vlaamse Beweging en het leven onder de vleugels van de Rooms-Katholieke Kerk was Brel vooral onder Vlamingen omstreden. Hij schreef echter diverse lofzangen op het Vlaamse land en het vrouwelijk deel van zijn bewoners. Met zijn liedjesteksten zorgde Brel regelmatig voor opschudding, o.m. met Les bourgeois en Les Flamandes. In 1966 haalt La...La...La..., waarin Brel de pastoors en de flaminganten hekelt en een republikeins België voorstaat, zelfs de parlementaire debatten.

10%20Jacques%20Brel

Vele artiesten hebben Brel-chansons uitgevoerd of opgenomen: Will Ferdy, Liesbeth List, Johan Verminnen, Herman van Veen, Jeroen Willems en Patrick Riguelle. In het Engelse taalgebied zorgden met name vertaler Rod McKuen en de zangers Scott Walker, Terry Jacks en David Bowie voor Brels bekendheid. Van If you go away (de Engelse bewerking van Ne me quitte pas) bestaan talloze versies, waarvan die van Shirley Bassey, Dusty Springfield, Neil Diamond en Frank Sinatra waarschijnlijk de bekendste zijn.

Een snel verslechterende gezondheidstoestand dwong hem de laatste drie maanden van zijn leven in Frankrijk door te brengen. Op 9 oktober 1978 overleed hij aan een longembolie in het Avicennaziekenhuis in Bobigny nabij Parijs. Hij werd begraven op het kerkhof van Atuona in Hiva Oa, niet ver van het graf van Paul Gauguin.

MUZIEKNOOT Le moribond is een nummer geschreven door Jacques Brel. In de wereld van hitsingles is de vertolking van The Fortunes, Terry Jacks en later Westlife onder de titel Seasons in the Sun bekender.

Beide liederen gaan over iemand die gaat sterven en die afscheid neemt van zijn vrienden, maar de wrange tekst van het origineel ontbreekt in het Engels.

Jacques Brel bracht het in Algiers geschreven nummer in 1961 als eerste zelf uit, op zowel single als op langspeelplaat (getiteld Marieke, later 5 genaamd). Le moribond (de stervende) gaat over het afscheid nemen van vrienden (Émile, de pastoor, Antoine en zijn vrouw). Hij geeft nog even een sneer naar Antoine, met wie zijn vrouw vreemdging ("Car vu que tu étais son amant"). De versie van Brel is relatief onbekend gebleven.

Andere artiesten namen het op in zowel het Frans als in andere talen, zoals het Kingston Trio en The Fortunes. Later volgden Terry Jacks en Westlife, alhoewel de fans van de eerste versie gruwden van de commercialisering van het nummer.

Tot drie keer toe geeft Brel in zijn oeuvre het woord aan een personage dat zich zijn dood probeert voor te stellen. Van Le moribond (1961; De stervende) via Le dernier repas (1964: De laatste maaltijd) tot het minder bekende Tango funèbre (1964: Tango van de dood)

Tekst: Le moribond

Adieu l'Émile je t'aimais bien
Adieu l'Émile je t'aimais bien tu sais
On a chanté les mêmes vins
On a chanté les mêmes filles
On a chanté les mêmes chagrins
Adieu l'É je vais mourir
C'est dur de mourir au printemps tu sais
Mais je pars aux fleurs la paix dans l'âme
Car vu que tu es bon comme du pain blanc
Je sais que tu prendras soin de ma femme
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Je veux qu'on s'amuse comme des fous
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Quand c'est qu'on me mettra dans le trou

Adieu Curé je t'aimais bien
Adieu Curé je t'aimais bien tu sais
On n'était pas du même bord
On n'était pas du même chemin
Mais on cherchait le même port
Adieu Curé je vais mourir
C'est dur de mourir au printemps tu sais
Mais je pars aux fleurs la paix dans l'âme
Car vu que tu étais son confident
Je sais que tu prendras soin de ma femme
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Je veux qu'on s'amuse comme des fous
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Quand c'est qu'on me mettra dans le trou

Adieu l'Antoine je t'aimais pas bien
Adieu l'Antoine je t'aimais pas bien tu sais
J'en crève de crever aujourd'hui
Alors que toi tu es bien vivant
Et même plus solide que l'ennui
Adieu l'Antoine je vais mourir
C'est dur de mourir au printemps tu sais
Mais je pars aux fleurs la paix dans l'âme
Car vu que tu étais son amant
Je sais que tu prendras soin de ma femme
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Je veux qu'on s'amuse comme des fous
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Quand c'est qu'on me mettra dans le trou

Adieu ma femme je t'aimais bien
Adieu ma femme je t'aimais bien tu sais
Mais je prends le train pour le Bon Dieu
Je prends le train qu'avant le tien
Mais on prend tous le train qu'on peut
Adieu ma femme je vais mourir
C'est dur de mourir au printemps tu sais
Mais je pars aux fleurs les yeux fermés ma femme
Car vu que je les ai fermés souvent
Je sais que tu prendras soin de mon âme
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Je veux qu'on s'amuse comme des fous
Je veux qu'on rie
Je veux qu'on danse
Quand c'est qu'on me mettra dans le trou

12%20Le%20Moribond

Tekst: Le moribond - Nederlandse vertaling

Adieu Emile, ik hou veel van je
Adieu Emile, ik hou veel van je, weet je
We hebben gezongen over dezelfde wijn
We hebben gezongen over dezelfde meisjes
We hebben gezongen over hetzelfde verdriet
Adieu Emile, ik ga sterven
Het is zwaar te sterven in de lente, weet je
Maar ik ga naar de bloemen met vrede in mijn ziel
Want zie je, je bent zo goed als witbrood
Ik weet dat je zult zorgen voor mijn vrouw
Ik wil dat ze lachen
Ik wil dat ze dansen
Ik wil dat ze lol maken als dwazen
Ik wil dat ze lachen
Ik wil dat ze dansen
Als ze mij in mijn graf zullen leggen

Adieu pastoor, ik hou veel van je
Adieu pastoor, ik hou veel van je, weet je
We stonden niet aan dezelfde kant
We gingen niet dezelfde weg
Maar we zochten dezelfde haven
Adieu pastoor, ik ga sterven
Het is zwaar te sterven in de lente, weet je
Maar ik ga naar de bloemen met vrede in mijn ziel
Want zie je, je was haar biechtvader
Ik weet dat je zult zorgen voor mijn vrouw
Ik wil dat ze lachen
Ik wil dat ze dansen
Ik wil dat ze lol maken als dwazen
Ik wil dat ze lachen
Ik wil dat ze dansen
Als ze mij in mijn graf zullen leggen

Adieu Antoine, ik hou niet veel van je
Adieu Antoine, ik hou niet veel van je, weet je
Ik ga dood van het doodgaan vandaag
Terwijl jij zo springlevend bent
En zelfs degelijker dan de verveling zelf
Adieu Antoine, ik ga sterven
Het is zwaar te sterven in de lente, weet je
Maar ik ga naar de bloemen met vrede in mijn ziel
Want zie je, je was haar minnaar
Ik weet dat je zult zorgen voor mijn vrouw
Ik wil dat ze lachen
Ik wil dat ze dansen
Ik wil dat ze lol maken als dwazen
Ik wil dat ze lachen
Ik wil dat ze dansen
Als ze mij in mijn graf zullen leggen

Adieu mijn vrouw, ik hou veel van je
Adieu mijn vrouw, ik hou veel van je, weet je
Maar ik neem de trein naar Onze Lieve Heer
Ik neem de trein die eerder gaat dan de jouwe
Maar we nemen allemaal de trein die we moeten nemen.
Adieu mijn vrouw, ik ga sterven
Het is zwaar te sterven in de lente, weet je
Maar ik ga naar de bloemen met mijn ogen dicht, mijn vrouw
Want zie je, ik heb mijn ogen vaak gesloten
Ik weet dat je zult zorgen voor mijn ziel
Ik wil dat ze lachen
Ik wil dat ze dansen
Ik wil dat ze lol maken als dwazen
Ik wil dat ze dansen
Ik wil dat ze dansen
Als ze mij in mijn graf zullen leggen

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}