150. Si on chantait (1972) - Julien Clerc

Julien Clerc wordt geboren als Paul LeClerc in Parijs, op 4 oktober 1947. Zijn moeder is afkomstig uit het overzeese Guadeloupe. Al op vroege leeftijd maakt hij kennis met muziek en zijn leven verandert naar eigen zeggen wanneer hij The Beatles voor het eerst I Want To Hold Your Hand hoort spelen. Hij doet mee met de dan heersende traditie en verandert zijn naam in Julien Clerc; eerder bedachte namen als Paul le Rock en Joe LeClerc lijken hem te pretentieus.

Zo’n 45 jaar, twintig studio-albums, waarvan vijf goud, en meerdere live-albums en compilaties later, is diezelfde Julien Clerc een wereldster van formaat.

In 1969 brak Clerc door in Frankrijk met een Franse versie van de musical Hair. Later vergaarde hij ook in Nederland grote bekendheid door hits als Hélène', Si on chantait, Elle voulait qu'on l'appelle Venise, Ce n'est rien en This melody, dat zelfs een nummer 1-hit werd in Nederland. Verantwoordelijk voor zijn grootste successen was tekstschrijver Etienne Roda-Gil, overleden op 31 mei 2004.

Met Sylvette Herry, een Frans actrice bekend als Miou-Miou, heeft hij één dochter: Jeanne (1978). Ze leerden elkaar kennen tijdens het draaien van D'amour et d'eau fraîche waarin beiden een hoofdrol als pril liefdeskoppel vertolken.

50b%20Julien%20Clerc

In mei 2007 neemt Julien Clerc samen met Rob de Nijs een duet op voor diens nieuwe album Chansons, een album met enkel Franse liedjes, door De Nijs in het Nederlands gezongen. Het nummer met Julien Clerc is diens nummer 1-hit This Melody, door Jan Rot vertaald als Eén Melodie.

In 2008 kwam het album Où s'en vont les avions uit. In 2009 viert hij zijn 40-jarig jubileum als artiest.

Julien Clerc heeft meerdere jaren deel uitgemaakt van Les Enfoirés, een wisselende groep Franse artiesten die zich inzet voor les Restos du Coeur, een organisatie ten behoeve van dak- en thuislozen.

MUZIEKNOOTSi on chantait (vertaling: "Als we eens zouden zingen") is afkomstig van zijn album Liberté, egalité, fraternité... ou la mort. Nederland was in de jaren '70 even in de ban van het Franse lied, of wel chanson. Dit had tot resultaat dat Franse liedjes wat vaker in de hitparade kwamen en voor Julien Clerc betekende dat een tweetal hits in 1974, wel met enige vertraging. In Si on chantait, dat al in 1972 was uitgegeven, bezingt Clerc zijn grote liefde Marie op zeer onschuldige wijze, hij wil met haar zingen. In België haalde het plaatje de hitparade BRT Top 30 niet. De titel werd later gebruikt voor een verzamelalbum van hem.

In 1976 had Julien Clerc zijn grootste Nederlandse hit: This melody met een nummer 1-positie.

Conny Vandenbos heeft een Nederlandse en Duitse versie opgenomen onder de titels Oh, wat een dag (vertaling Herman Pieter de Boer) en Oh, welch ein Tag.

Tekst: Si on chantait

La grande ville
Mange la ville
La grande vie
Mange la vie

Marie si belle
Marie vaisselle
Marie chandelle
Plume d'hirondelle
Fleur sans colline
Pleur en cuisine
Marie sans fard
Fleur de brouillard

Si on chantait
Si on chantait
Si on chantait
Marie dìvine, si on chantait

Ce qui me peine
N'est pas que je t'aime
Le temps se lasse
Le cœur efface
Parmi les femmes
Pourquoi le taire
Celles qui te ressemblent
Je les préfère

Marie divine
Sans mousseline
Dans ta cuisine
Je t'imagine

Si on chantait
Si on chantait
Si on chantait
Marie dìvine, si on chantait

X33%20Si%20on%20chantait

Tekst: Si on chantait - Nederlandse vertaling

Wie kan en wil ons helpen aan de Nederlandse vertaling van Si on chantait

 

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}