146. Avec le temps (1971) - Léo Ferré

 Léo Ferré (Monaco, 24 augustus 1916 - Castellina in Chianti, Italië, 14 juli 1993) was een Frans-Monegaskische dichter, muzikant en schrijver, componist en zanger van chansons. Hij was een dynamische en controversiële live-artiest, wiens carrière in Frankrijk de jaren na de Tweede Wereldoorlog tot aan zijn dood domineerde. Hij bracht in deze periode zo'n veertig albums uit, hij componeerde de muziek en schreef de meerderheid van zijn teksten zelf. Hij bracht veel hitsingles uit, met name tussen 1960 en het midden van de jaren zeventig.

X59%20Leo%20Ferre%201

Sommige van zijn chansons werden klassiekers van het Franse chansonrepertoire, waaronder "Avec le temps", "C'est extra", "Jolie Môme" en "Paris canaille". Hij leefde voornamelijk in Monaco, in Parijs, in het Franse departement Lot en aan het einde van zijn leven in Toscane. In Nederland worden zijn nummers onder meer vertolkt door Wende Snijders.

MUZIEKNOOTAvec le temps is een chanson uit 1971 geschreven, gecomponeerd en gezongen door de Franse kunstenaar Léo Ferré. Het werd opgenomen in oktober 1970 voor deel 2 van zijn Amour Anarchie-album, maar het platenlabel verwierp het nummer, omdat het niet paste bij de algemene stemming van andere nummers op het album.

Het werd een jaar later uitgebracht als single, daarna op een verzamel-LP genaamd Avec le temps: Les chansons d'amour de Léo Ferré. Dit tragische en prachtig trieste liefdeslied, geïnspireerd op Ferré's eigen ontgoocheling en recente scheiding, werd meteen een klassieker. Het is één van zijn beroemdste nummers en wereldwijd één van de meest gecoverde chansons. Avec le temps is o.m. gecoverd door Céline Dion, Jacques Brel, Juliette Gréco en Johnny Hallyday.

Hoewel Avec le temps bij ons wat minder bekend is wordt het in Nederland sporadisch bij een uitvaart gedraaid.

Tekst: Avec le temps

Avec le temps...
Avec le temps, va, tout s'en va
On oublie le visage et l'on oublie la voix
Le coeur, quand ça bat plus, c'est pas la peine d'aller
Chercher plus loin, faut laisser faire et c'est très bien

Avec le temps...
Avec le temps, va, tout s'en va
L'autre qu'on adorait, qu'on cherchait sous la pluie
L'autre qu'on devinait au détour d'un regard
Entre les mots, entre les lignes et sous le fard
D'un serment maquillé qui s'en va faire sa nuit
Avec le temps tout s'évanouit

Avec le temps...
Avec le temps, va, tout s'en va
Même les plus chouettes souvenirs, ça, t'as une de ces gueules
A la gallerie j'farfouille dans les rayons d'la mort
Le samedi soir quand la tendresse s'en va toute seule

Avec le temps...
Avec le temps, va, tout s'en va
L'autre à qui l'on croyait pour un rhume, pour un rien
L'autre à qui l'on donnait du vent et des bijoux
Pour qui l'on eût vendu son âme pour quelques sous
Devant quoi l'on s'traînait comme traînent les chiens
Avec le temps, va, tout va bien

Avec le temps...
Avec le temps, va, tout s'en va
On oublie les passions et l'on oublie les voix
Qui vous disaient tout bas les mots des pauvres gens
Ne rentre pas trop tard, surtout ne prends pas froid

Avec le temps...
Avec le temps, va, tout s'en va
Et l'on se sent blanchi comme un cheval fourbu
Et l'on se sent glacé dans un lit de hasard
Et l'on se sent tout seul peut-être mais peinard
Et l'on se sent floué par les années perdues, alors vraiment
Avec le temps on n'aime plus

X59%20Avec%20le%20temps

Tekst: Avec le temps - Nederlandse vertaling 

Mettertijd...
mettertijd gaat alles zoals het gaat,
Men vergeet gezichten en men vergeet stemmen,
Als het hart niet meer slaat,
is het niet moeilijk om verder
te gaan zoeken, je moet het laten gaan
en dan is het goed

 Mettertijd...
mettertijd gaat alles zoals het gaat,
De ander die men aanbidt,
die men zocht in de regen,
de ander die men vermoedde bij een terugblik
tussen de woorden, tussen de lijnen en
onder de verbloeming van een valse belofte,
die z'n nacht ingaat
Mettertijd verdwijnt alles spoorloos

Mettertijd...
mettertijd gaat alles zoals het gaat,
zelfs de tofste herinneringen
die je hebt aan één van die lelijke gezichten
in de museumzaal, waar ik rondsnuffel
in het gebied des dood
De zaterdagavond als de tedere liefde
helemaal alleen weggaat,

Mettertijd..
mettertijd gaat alles zoals het gaat,
de ander in wie men gelooft om een verkoudheid (?),
om een kleinigheid
de ander aan wie men wind geeft en sieraden,
voor wie men zijn ziel heeft verkocht
voor een paar stuivers,
waarvoor men zich voortsleept
zoals de gierigen dat doen,
mettertijd zal alles goedkomen

Mettertijd...
mettertijd gaat alles zoals het gaat,
Men vergeet de passie en men vergeet de stemmen
die u heel zachtjes de woorden
van de arme mensen vertellen,
Kom niet te laat terug,
en wordt vooral niet onverschillig

Mettertijd...
mettertijd gaat alles zoals het gaat,
en voel je je als een afgebeuld paard,
voel je je bevroren in een ongeluksbed,
en voel je je misschien helemaal alleen,
maar wel rustig
en voel je je beduveld door de verloren jaren,
maar echt
mettertijd weet men niet meer wat liefde is

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}