14. Non, je ne regrette rien (1960) - Edith Piaf

 Édith Piaf is het pseudoniem van Édith Giovanna Gassion (Parijs, 19 december 1915 – Grasse, 10 oktober 1963), die als Franse zangeres wereldwijde bekendheid kreeg. 'Piaf' is informeel Frans voor 'mus'. Zij zong chansons, waarvan de bekendste zijn: La Vie en rose, Non, je ne regrette rien en Milord (geschreven door Georges Moustaki).

Piaf werd in Parijs geboren als dochter van een Italiaans-Berberse kroegzangeres en een Franse acrobaat. Ze werd opgevoed door haar grootmoeder, die in Normandië een bordeel uitbaatte. Haar debuut als zangeres maakte zij rond haar vijftiende jaar als straatzangeres. Toen Piaf 17 jaar was, kreeg ze een dochter (Marcelle), verwekt door Louis Dupont, een Parijse koerier op wie zij verliefd geworden was. Het kind overleed op tweejarige leeftijd aan een hersenvliesontsteking.

Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog schreef Piaf haar befaamde lied La Vie en rose. Zij was toen zowel bij de Duitse bezetters als onder de Franse bevolking een geliefde zangeres. Na de oorlog trad ze overal in Europa op en breidde haar roem zich buiten Frankrijk uit. Haar tragische leven wordt weerspiegeld in haar muziek, met als specialiteit de met hartverscheurende stem voorgedragen scherpe ballade.

1%20Edith%20Piaf\

Piaf overleed op 47-jarige leeftijd aan een inwendige bloeding in Plascassier (gemeente Grasse) op 10 oktober 1963. Haar lichaam werd per ambulance naar haar huis in Parijs overgebracht, waar het voor het publiek werd opgebaard. Haar begrafenis trok honderdduizenden belangstellenden en de plechtigheid bij de begraafplaats werd geblokkeerd door meer dan veertigduizend bewonderaars. Charles Aznavour, die de start van zijn carrière aan Piaf te danken had - ze ging met hem op reis in Frankrijk en de Verenigde Staten -, herinnerde eraan dat de begrafenis van Piaf het enige moment was na de Tweede Wereldoorlog dat het verkeer in Parijs stil lag.

Vandaag de dag wordt zij herinnerd en gerespecteerd als een van de grootste zangeressen die Frankrijk ooit heeft gehad. Haar leven had echter verschillende kanten: haar beroemdheid contrasteerde scherp met haar droevige persoonlijke leven.

MUZIEKNOOT Non, je ne regrette rien (betekenis: Nee, ik heb nergens spijt van) is geschreven door Michel Vaucaire in 1956. De muziek is geschreven door Charles Dumont. Het is door verschillende artiesten gezongen maar de versie van Édith Piaf uit 1960 is het bekendst. Ze droeg dit nummer op aan het Frans Vreemdelingenlegioen dat destijds verwikkeld was in de Algerijnse Oorlog. Dit legioen was ook betrokken bij de mislukte staatsgreep van 23 april 1963 die tegelijk plaatsvond in Frankrijk en in Frans-Algerije. Na hun overgave hebben ze dit nummer als hun lijflied gekozen. Ze zingen het sindsdien elk jaar tijdens de militaire parade van de Franse nationale feestdag.

'Non, je ne regrette rien' is een van de meest bekende Franse klassiekers van Édith Piaf. Het had niet veel gescheeld of het nummer was echter niet door Édith gezongen.

Op een dag in oktober 1960 is Édith Piaf thuis in Parijs aan het herstellen van een auto-ongeluk, wanneer er opeens wordt aangebeld. Twee jonge liedjesschrijvers staan voor de deur. Op deze dag hoort Édith Piaf voor het eerst haar toekomstige klassieker 'Non, je ne regrette rien'. De twee jonge schrijvers worden vrijwel meteen weggestuurd door de secretaris van Paif. Ze keren teleurgesteld om, maar worden teruggeroepen door Piaf zelf. Nu ze er toch zijn kunnen ze net zo goed binnenkomen. Zo herinnert de Franse muzikant Charles Dumont zijn eerste ontmoeting met een van de beroemdste Franse zangeressen.

Charles Dumont is de componist van 'Non, je ne regrette rien' en Michel Vaucaire de schrijver. Hun missie is om het nummer aan Piaf te laten horen in de hoop dat ze zal inzingen. Dit wordt een moeilijke klus, omdat Piaf al een tijdje afscheid heeft genomen van de muziek. Een uur later komt Piaf dan eindelijk de woonkamer binnen waar de twee liedjesschrijvers op haar zitten te wachten. Ze mogen maar één nummer laten horen. Dumont kruipt achter de piano en begint 'Non, je ne regrette rien' te spelen.

"Toen ik het nummer begon te spelen, veranderde de houding van Piaf gelijk", vertelt Charles Dumont tijdens een interview met John Lichfield in 2003. "Toen ik klaar was vroeg ze, een beetje onbeleefd: 'Heb jij dat nummer echt geschreven? Jij?' Daarna liet ze me het nummer over en over spelen. Misschien wel vijf of zes keer. Ze zei dat ze het geweldig vond. Dat het nummer voor haar gemaakt was." Zonder te twijfelen geeft Dumont het liedje aan Piaf. 

In de tekst vertelt de zangeres dat ze geen spijt heeft van het verleden, noch van de mooie dingen, noch van de minder goede dingen. Ze heeft haar ervaringen, haar herinneringen, waar ze vrede mee heeft, en ze begint nu opnieuw met een nieuwe liefde vanaf nul.

Het nummer werd gebruikt in verschillende films, onder andere in Intolerable Cruelty, Babe: Pig in the City en La vie en rose. Voor Christopher Nolans film Inception uit 2010 werd door Hans Zimmer een aangepaste, vertraagde versie gemaakt. Er verschenen diverse covers, onder meer van Shirley Bassey.

In Nederland behaalde de versie van Édith Piaf de eerste plaats in de hitparade, in de lente van 1961.

Tekst: Non, je ne regrette rien

Non, rien de rien, non, je ne regrette rien
Ni le bien qu'on m'a fait, ni le mal
Tout ça m'est bien égal
Non, rien de rien, non, je ne regrette rien
C'est payé, balayé, oublié, je me fous du passé

Avec mes souvenirs j'ai allumé le feu
Mes chagrins, mes plaisirs
Je n'ai plus besoin d'eux
Balayé les amours avec leurs trémolos
Balayé pour toujours
Je reparts à zéro

Non, rien de rien, non, je ne regrette rien
Ni le bien qu'on m'a fait, ni le mal
Tout ça m'est bien égal
Non, rien de rien, non, je ne regrette rien
Car ma vie, car mes joies
Aujourd’hui ça commence avec toi

11%20Non%2C%20je%20ne%20regrette%20rien 

Tekst: Non, je ne regrette rien - Nederlandse vertaling

Nee, van helemaal niets
nee, van niets heb ik spijt
Niet van het goede dat me is gegeven
noch van het slechte, het is me allemaal eender

Nee, van helemaal niets
nee, van niets heb ik spijt
Alles is afgedaan, uitgewist, vergeten
Ik heb maling aan het verleden

Met mijn herinneringen
heb ik de kachel aangemaakt
Mijn verdriet, mijn geneugten
ik heb ze niet meer nodig
Uitgewist de liefdes
en hun roerselen
voorgoed uitgewist
Ik begin weer helemaal opnieuw

Nee, van helemaal niets
nee, van niets heb ik spijt
Niet van het goede dat me is gegeven
noch van het slechte, het is me allemaal eender
Nee, van helemaal niets
nee, van niets heb ik spijt
want mijn leven, mijn vreugdes
het begint vandaag, met jou

 

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}