118. Casser la voix (1990) - Patrick Bruel

 Patrick Bruel (Tlemcen (Algerije), 14 mei 1959) is een Frans zanger en acteur van Joodse komaf. Zijn ouders waren joodse Berbers, uit Tlemcen. Zijn vader verdween toen Patrick drie jaar oud was. Samen met zijn moeder ging hij naar Argenteuil, een voorstad van Parijs. Zijn grote passie was voetbal en in die tijd was zijn grote voorbeeld Johan Cruijff. Zijn moeder overtuigde hem dat hij toch een goede achtergrond nodig had en hij haalde zijn DEUG (Diplôme d'études universitaires générales, afgekort DEUG, een Frans nationaal diploma) in Engels.

In 1978 werkte hij als G.O. (Gentil Organisateur) bij Club Med en hij organiseerde er talentenjachten en deed er zelf ook aan mee. Hij werd gehoord door iemand van Barclay, die hem een singletje liet maken: Vide en op de achterkant Jusqu'au bout. Het werd geen doorbraak. In 1979 speelde hij zijn eerste filmrol in Le coup de Sirocco van regisseur Alexandre Arcady.

Om een beetje op adem te komen en om te beslissen wat hij uiteindelijk wilde doen, vertrok hij naar New York. In eerste instantie om zijn toenmalige vriendin na te reizen, maar de twee geplande weken werden uiteindelijk twee jaar. Hij leerde tevens Gérard Presgurvic kennen, met wie hij het nummer Marre de cette nana-là schreef.

Terug in Frankrijk kreeg hij verschillende filmrollen aangeboden en hij richtte zich meer op het schrijven van teksten. In 1987 stond hij in Olympia op de planken voor een aantal concerten. Hoewel ze goed bezocht werden, was het nog steeds geen doorbraak. Die doorbraak kwam met het album Alors regarde. Daarop staan nummers als Place des grands hommes en het later nogmaals uitgebrachte Casser la voix, dat ver buiten de grenzen van Frankrijk bekend werd. De tour na het album Alors regarde was een succes. Hij slaagde er in om als Franse artiest een aantal keer Ahoy te vullen,waarvan twee keer volledig uitverkocht

108%20Patrick%20Bruel

In Frankrijk werd in het begin van de jaren negentig gesproken over de "generatie Bruel". Hij werd er om geprezen dat hij jong genoeg was om de jongeren aan te spreken en oud genoeg om met de volwassenen mee te praten. Bovenal leek hij een meisjesidool te zijn en op vele posters in menige tienerkamer sierde hij de muur. Tijdens zijn concerten vallen veel meisjes flauw, wat te zien is op de registratie van de tour 1990-1991. Later trad Bruel nog op in het Palais Omnisports de Paris-Bercy en kwam hij nog een paar keer naar Nederland.

MUZIEKNOOTCasser la voix uitgebracht in 1989 is de eerste single van het album So Look, mede geschreven door Patrick Bruel en Gérard Presgurvic, dit albums zal de "Bruelmania" activeren. Wanneer Patrick Bruel dit nummer in 1989 voor de eerste keer uitbrengt, is het niet meteen het grote succes waarop hij hoopte. Met de tweede poging in 1992, een live-versie, is het wel raak. Casser La Voix betekent: je stem kapot schreeuwen.

In juli 1989 voelt Patrick Bruel zich niet goed: zijn eerste album is een commerciële en artistieke mislukking en hij weet niet in welke richting hij zijn carrière als filmacteur moet voort zetten. Onder de indruk van het concert van Jacques Higelin, dat hij bijwoont in de Francofolies de la Rochelle, voelt hij dat hij ook zijn zangcarrière heeft gemist. Gedemoraliseerd, loopt hij de hele nacht door de straten van de stad. Teruggekeerd in zijn hotelkamer rond 06.00 uur spreekt hij zijn woede en frustratie uit terwijl hij de woorden Casser la voix schrijft.

Voor Patrick Bruel is Casser la voix één van zijn meest persoonlijke titels, het is in de eerste plaats een kreet van wanhoop. Het nummer is opgenomen door verschillende artiesten waaronder David Hallyday, Garou en Patricia Kaas voor Les Enfoirés in 2000, evenals door Dee Dee Bridgewater. Op 25 november 1989 betrad de single de 27e plaats in de Franse Top 50 en bleef vervolgens 19 weken in de Top 50 staan.

Tekst: Casser La Voix

Si, ce soir, j'ai pas envie d'rentrer tout seul
Si, ce soir, j'ai pas envie d'rentrer chez moi
Si, ce soir, j'ai pas envie d'fermer ma gueule
Si, ce soir, j'ai envie d'me casser la voix
Casser la voix, casser la voix
Casser la voix, casser la voix

J'peux plus croire tout c'qui est marqué sur les murs
J'peux plus voir la vie des autres même en peinture
J'suis pas là pour les sourires d'après minuit
M'en veux pas, si ce soir j'ai envie

D'me casser la voix, casser la voix
Casser la voix, casser la voix
Les amis qui s'en vont
Et les autres qui restent
Se faire prendre pour un con
Par des gens qu'on déteste
Les rendez-vous manqués
Et le temps qui se perd

Et ces flashes qui aveuglent
A la télé chaque jour
Et les salauds qui beuglent
La couleur de l'amour
Et les journaux qui traînent
Comme je traîne mon ennui
La peur qui est la mienne
Quand je m'réveille la nuit
Casser la voix, casser la voix
Casser la voix, casser la voix

Et les filles de la nuit
Qu'on voit jamais le jour
Et qu'on couche dans son lit
En appelant ça de l'amour
Et les souvenirs honteux
Qu'on oublie d'vant sa glace

En s'disant "J'suis dégueu
Mais j'suis pas dégueulasse !"
Doucement les rêves qui coulent
Sous l'regard des parents

Et les larmes qui roulent
Sur les joues des enfants

Et les chansons qui viennent
Comme des cris dans la gorge
Envie d'crier sa haine
Comme un chat qu'on égorge
Casser la voix, casser la voix
Casser la voix, casser la voix

Si, ce soir, j'ai pas envie d'rentrer tout seul
Si, ce soir, j'ai pas envie d'rentrer chez moi
Si, ce soir, j'ai pas envie d'fermer ma gueule
Si, ce soir, j'ai envie d'me casser la voix
Casser la voix, casser la voix
Casser la voix, casser la voix

108%20Casser%20la%20voix

Tekst: Casser La Voix - Nederlandse vertaling

Ja, vanavond heb ik geen zin om alleen naar huis te gaan
Ja, vanavond heb ik geen zin om naar mijn huis te gaan
Ja, vanavond heb ik geen zin om mijn bek te houden
Ja, vanavond wil ik mijn stem stukschreeuwen
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen

Ik kan niet alles meer geloven, wat op de muren is opgetekend
Ik kan het leven van anderen niet meer aanzien, zelfs niet op schilderijen
Ik ben hier niet voor glimlachen na middernacht
Dat wil ik niet, ja, vanavond wil ik

Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen
De vrienden die vertrekken
En de anderen die blijven
Als een klootzak beschouwd worden
Door mensen die men haat
De gemiste afspraken
En de tijd die vervliegt

Tussen de opgebrande jongeren
En de oudjes die blijven hopen

En flitsen die verblinden
Elke dag op de televisie
En de pokkenlijders die
Over de kleur van de liefde brullen
En de kranten die rondslingeren
Zoals ik mijn verveling rondsleep
De angst, die de mijne is
Wanneer ik 's nachts wakker word
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen

En de vrouwen van de nacht
Die men overdag nooit ziet
Met wie men het bed deelt
Wat men dan liefde noemt
En de schaamtevolle herinneringen
Die men voor zijn raam vergeet

Denkend: "Ik ben dan wel smerig
Maar geen smeerlap!"
Rustig kabbelen de dromen
Onder de ogen van de ouders

En de tranen die rollen
Over de wangen van de kinderen

En de liederen die opkomen
Als schreeuwen uit je keel
De zin om je haat uit te schreeuwen
Als een kat die men keelt
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen

Ja, vanavond heb ik geen zin om alleen naar huis te gaan
Ja, vanavond heb ik geen zin om naar mijn huis te gaan
Ja, vanavond heb ik geen zin om mijn bek te houden
Ja, vanavond wil ik mijn stem stukschreeuwen
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen
Mijn stem stukschreeuwen, mijn stem stukschreeuwen

 

 

 

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}