100. Le mur de la prison d'en face (1977) - Yves Duteil

 Yves Duteil (Neuilly-sur-Seine, 24 juli 1949) is een Frans acteur, componist en zanger. Hij was tevens burgemeester van Précy-sur-Marne in het departement Seine-et-Marne van 1989 tot 2014 en zet zich in voor het behoud van de Franse taal, kinderrechten, vrede en het milieu.

Al tijdens zijn kindertijd toonde Duteil interesse voor muziek: hij liep school aan het lycée Balzac waar hij orgel speelde in het schoolorkest. In 1967 haalden zijn ouders hem van school om hem privélessen te geven.

In 1968 begon Duteil aan zijn hogere studies economische wetenschappen. Hij kwam niet verder dan het eerste jaar, ging vervolgens maar aan de slag als G.O. (gentil organisateur) bij Club Med, en begon te studeren aan het Petit Conservatoire de Mireille waar ook Françoise Hardy en Michel Delpech werden ontdekt.

90%20Yves%20Duteil

In 1972 nam hij zijn eerste single op. Virages werd meteen een succes en andere singles volgen snel. In 1974 kwam L’écritoire uit, het eerste album van Duteil. De verkoop was miniem maar voor Quand on est triste kreeg de zanger wel de publieksprijs en de prijs voor het beste lied op het festival van Spa. Zijn tweede album J'attends deed het aanzienlijk beter en in 1976 speelde hij voor het eerst in de legendarische concertzaal l’Olympia.

Van het album Tarentelle uit 1977 gingen 1,2 miljoen exemplaren de deur uit, goed voor een diamanten plaat. Duteil had intussen een flinke reputatie opgebouwd als live artiest en in 1978 kon hij uitpakken met Yves Duteil en public, zijn eerste live album.

In 1979 verscheen zijn vierde album J’ai la guitare qui me démange. De SACEM (Société des Auteurs, Compositeurs et Editeurs de Musique) riep hem uit tot best verkochte artiest van de periode 1970-1979. De single Prendre un enfant werd door de luisteraars van RTL uitgeroepen tot één van de tien mooiste liedjes van het decennium. 

MUZIEKNOOTLe mur de la prison d'en face verschijnt op het album Yves Duteil (1977) en op het verzamelalbum Intimes Convictions (2011). In 1972 kreeg Yves Duteil voor het eerst een kleine hit met het nummer "Virages". Ook zijn debuutalbum L'Écritoire uit 1974, telt enkele nummers die in Frankrijk bekend werden zoals het titelnummer en van zijn volgende album, J'attends (1976), werden "Tisserand", "Les batignolles" bekende nummers (in Frankrijk)

Zijn album Tarentelle uit 1977, dat zijn meest klassieke zou worden, omvatte niet alleen zijn meest bekende lied ("Prendre un enfant") maar ook liedjes als het titelnummer, "Le petit pont de bois", "Le Mur de la prison d'en Face", die allemaal klassiekers zijn geworden.

Tekst: Le mur de la prison d'en face

En regardant le mur
De la prison d'en face,
J'entends tous les ragots
Et les bruits des autos,
Boulevard Arago,
Qui passent,
Sur les toits des maisons
Qui servent d'horizon,
Un bout de la tour Mont- Parnasse.

L'hiver on voit les gens
Dans les maisons d'en face,
L'été les marronniers
Les cachent aux prisonniers
Et les bruits du quartier
S'effacent,

Quand l'école a fermé Combien ont dû penser
Au jour de la rentrée Des classes.

En regardant le mur,
J'imagine à sa place
Les grillages ouvragés
D'un parc abandonné
Explosant de rosiers,
D'espace,
Les grillages ouvragés
D'un parc abandonné
Où les arbres emmêlés
S'enlacent.

En regardant le mur
De la prison d'en face,
Le cœur un peu serré
D'être du bon côté,
Du côté des autos,
Je passe
Et du toit des maisons
Qui ferment l'horizon,
Un morceau de la Tour
Dépasse.

90%20Le%20mur%20de%20la%20prison

Tekst: Le mur de la prison d'en face - Nederlandse vertaling

Wie kan en wil ons helpen aan een goede Nederlandse vertaling van Le mur me la prison d'en face

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}